Onze Horus Heres voorraad:

Wat is de Horus Heresy?

De Horus Heresy, ook wel poëtisch aangeduid als het "Tijdperk van Duisternis", was een allesverslindende burgeroorlog binnen het rijk van de mensheid. Deze oorlog duurde 9 Terraanse jaren en luidde het einde in van de Grote Kruistocht van de Emperor of Mankind, waarin hij probeerde alle menselijke werelden in de Melkweg te verenigen onder één heerschappij.

Wat begon als een ideaal om de mensheid te redden, eindigde in verraad, oorlog en de geboorte van het huidige, meedogenloze Imperium. De Horus Heresy wordt dan ook gezien als het keerpunt waarop het rijk van de mensheid in zijn huidige vorm is ontstaan.

Het verraad van Horus

De aanleiding van het conflict was het verval van Horus Lupercal, de geliefde zoon van de Emperor en leider van de machtige Sons of Horus. Door de corrupterende invloed van de Chaosgoden werd Horus langzaam maar zeker omgevormd van loyale dienaar tot verrader. Zijn ambitie, wrok en trots werden gevoed tot het punt waarop hij zijn vader de rug toekeerde en zelf het rijk van de mensheid wilde opeisen.

Horus wist de helft van de andere Primarchs en hun Legions, een groot deel van het Imperial Army, én zelfs elementen van het oeroude Mechanicum aan zijn kant te krijgen. Samen ontketenden zij een bloedige oorlog tegen hun voormalige broeders, die uiteindelijk leidde tot de vernietiging van talloze werelden.

De Slag om Terra

Zeven van de negen oorlogsjaren draaiden om Horus’ opmars naar Terra, de thuiswereld van de Emperor. De climax kwam tijdens de Slag om Terra, waar Horus uiteindelijk werd gedood — maar niet voordat hij de Emperor fataal had verwond. De Emperor werd daarna vastgezet op de Golden Throne, waar hij sindsdien in een half-levende staat de mensheid ‘beschermt’.

De schade was immens: naar schatting meer dan 2,3 biljoen doden, of zelfs 4,6 biljoen als je de zuiveringen na afloop meetelt, waarin het Imperium chaosbesmette werelden uitroeide.

De nasleep en het huidige Imperium

Na de dood van Horus trokken de overlevende Verraderlegioenen zich terug in de Eye of Terror. De structuur van het Imperium werd compleet herzien. Onder leiding van Roboute Guilliman, Primarch van de Ultramarines, werd het rijk opnieuw opgebouwd. Dit leidde tot de Tweede Stichting: de grote herindeling van de Space Marine Legioenen in kleinere, beter controleerbare Chapters.

De Horus Heresy heeft dus niet alleen littekens achtergelaten, maar vormt ook de fundering van het huidige Warhammer 40,000-universum.

Mythe en werkelijkheid

Voor de gewone burger in de 41e eeuw is de Horus Heresy nauwelijks meer dan een legende. De waarheid over de gebeurtenissen is vaak verdraaid, gecensureerd of zelfs helemaal gewist door instellingen als de Inquisitie en het Adeptus Ministorum. Wat er écht is gebeurd, zou voor veel mensen schokkend zijn – en wellicht zelfs ketters om te weten.

De Horus Heresy als tabletopgame

De Horus Heresy is al sinds het begin van Warhammer 40,000 een belangrijk onderdeel van het verhaal. Door de jaren heen is het universum flink uitgebreid met meer dan 100 romans, novelles en korte verhalen die het verhaal vanuit verschillende hoeken belichten.

De onlangs verschenen derde editie van de game, genaamd "Age of Darkness – Saturnine Edition", brengt een vernieuwde spelervaring waarin alle 18 Space Marine Legions unieke regels hebben. Dit stelt spelers in staat om hun favoriete Legioen met karakter en flair op tafel tot leven te brengen, van de nobele Ultramarines tot de duistere Night Lords.

Hoewel het conflict zich op een galactische schaal afspeelt – met miljoenen soldaten, gigantische oorlogsmachines en vlootgevechten – ligt de ware kracht van het verhaal ook in de persoonlijke confrontaties tussen broeders. Personages als Abaddon, Garviel Loken en anderen komen zowel in de boeken als op het speelveld tot leven in emotioneel geladen gevechten vol drama en verraad.